کد خبر: ۳۲۲۶۹
تاریخ انتشار: ۲۶ مهر ۱۳۹۵ - ۱۰:۴۳
نهضت حسینی؛
نهضت اباعبدالله الحسین (ع) صرفاً یک قیام سیاسی نیست، بلکه یک تحول درونی در بسیاری از انسان‏ ها ایجاد کرد و آنها که روزی در مقطعی از زندگی، غیرحسینی بودند، روز دیگر در مقطعی دیگر در عاشورا حسینی شدند...

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین – و صلی الله علی سیدنا محمد و آله الطاهرین- السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلّت بفنائک.

صحبت درباره‏ سلوک اخلاقی اباعبدالله الحسین در جریان قیام کربلا بود. یکی از شگفتی‏ های این قیام آن است که امام حسین از یک سو هدف خود را به یک تحول بزرگ اجتماعی و سیاسی در مبارزه با دستگاه خلافت قرار داده است اما از سوی دیگر نظر و اهتمام حضرت به یک تحول اخلاقی در بین انسان‏ هاست. تفاوت نگاه کسانی که فقط به انقلاب و قیام می‏ اندیشند با نگاه اباعبدالله الحسین در همین جاست. گروه اول فقط به تحول بیرونی یعنی تحول در جامعه، دنیای سیاست، مدیریت می اندیشند و تحولات بیرونی را می‏ بینند و برای آن حرکت می‏ کنند. در حالی که اباعبدالله الحسین علاوه بر این نگاه بیرونی، یک نگاه درونی برای ایجاد تحول در درون انسان‏ ها هم دارد. همان چیزی که در تعبیر اسلامی از آن به توبه تعبیر می‏ شود. افراد مختلفی تحت تاثیر همین گرایش اخلاقی قرار گرفتند، در ماجرای کربلا موفق به توبه شدند و از درون تغییری در آنها اتفاق افتاد. تعداد این افراد در مقایسه‏ با کل اصحاب اباعبدالله الحسین، کم نیست. شاید در مجموع بتوان حدس زد که قریب به یک پنجم اصحاب امام حسین کسانی هستند که تحت تاثیر این تحول درونی قرار گرفته اند و تا مرحله ‏ی شهادت هم در کربلا حضرت را همراهی کرده اند. شخصیت ‏های بزرگی مثل هانی ابن عروه که در کوفه همراه با مسلم بن عقیل به شهادت رسید، یکی از این شخصیت هاست. هانی یکی از شخصیت‏ های بزرگ در کوفه بود، اما در عین حال لغزش ها و کاستی هایی هم در سابقه‏ او وجود دارد، اما در اثر این حرکت حسینی همه‏ آن نقاط ضعف محو می‏ شود و او به یک شخصیت ممتاز در شهدای واقعه‏ قیام امام حسین تبدیل می‏ شود.

در اینجا می‏ توان به یک نکته اشاره کرد، مثلاً درباره‏ ی هانی ابن عروه نوشته شده است ابن ابی الحدید معتزلی نقل می‏ کند که در هنگام بیعت گرفتن معاویه برای فرزندش یزید، هانی ابن عروه از کوفه به همراهی عده‏ ای به شام رفتند و در این جریان با معاویه ابن ابی سفیان همراهی داشتند و مورد تقدیر معاویه هم قرار گرفتند. در عین حال همین هانی با همین نقاط و سابقه ‏ای که در پیشینه ‏ی او وجود دارد، پس از اینکه مسلم به کوفه آمد، از مسلم به خوبی دفاع کرد. نقل ‏های دیگری هم در همین مقطع نسبت به او وجود دارد که کراهت از همراهی با مسلم بن عقیل داشت، اما پس از این که مسلم را در خانه ‏ی خود پذیرفت، بر این عهد و پیمان ایستادگی و مقاومت کرد و در برابر عبیدالله ابن زیاد ایستاد و در حالی که عبیدالله او را احضار کرده بود و به دلیل آن که مسلم را در خانه‏ ی خود پذیرفته است، محاکمه می ‏شد، با سرافرازی از این کار دفاع کرد و حاضر به عقب نشینی نشد و در نهایت هم به شهادت رسید.

نمونه‏ ی دیگر از این تحولات، تغییری است که در زهیر بن قین اتفاق افتاد. زهیر در سپاه امام حسین یک شخصیت بسیار برجسته است چون در روز عاشورا فرماندهی میسره با حبیب ابن مظاهر اسدی و فرماندهی جناح دیگر میمنه با زهیر بن قین بود یعنی از عالی ترین افسران در سپاه حضرت تلقی می‏ شود، اما در عین حال زهیر بن قین کسی نیست که سوابق او با چنین رشد و چنین رتبه ‏ی عالی سازگار باشد. او ابتدا از طرفداران خلیفه ‏ی سوم بود که بعد از قتل خلیفه، همچنان از او دفاع می‏ کرد. اتفاقاً در سال شصتم هجری به مکه آمده بود و در مسیر حج به حضرت برخورد کرد. امام حسین با او صحبت کردند، او همراهی حضرت را پذیرفت و مسیر زندگی او به طور کلی تغییر پیدا کرد. زهیری که در دوره ‏ای از زندگی خود به عنوان فردی عثمانی شناخته می‏ شد، در ادامه پس از این ملاقات به زهیر حسینی تبدیل شد و رتبه‏ ی بالایی در سپاه اصحاب اباعبدالله الحسین داشت و مراتبی عالی را طی کرد. سخنرانی‏ های عجیبی از زهیر بن قین در تاریخ ثبت شده است. در همان جایی که سپاه امام حسین به لشگریان حر ابن یزید ریاحی رسیدند، زهیر بن قین با اصحاب حضرت صحبت و تاکید کرد که ما دست از یاری حسین ابن علی برنخواهیم داشت. در شب عاشورا که اباعبدالله الحسین اصحاب خود را آزاد گذاشتند برای این که برگردند، زهیر سخنان بلندی ایراد کرد و گفت که «به خدا قسم دوست داشتم در اینجا کشته شوم، سپس زنده شوم، بار دیگر کشته شوم و هزار بار کشته شدن در راه تو را تجربه می‏ کردم در حالی که امروز بیش از یک جان ندارم». در شب نهم ماه محرم یعنی شب تاسوعا که حضرت ابوالفضل العباس با ۲۰ نفر سواره حرکت کردند، حبیب و زهیر هم همراه ایشان بودند. زهیر آنجا صحبتی کرد برای کسانی که در سپاه عمر سعد حضور داشتند؛ از آن جمله با آنها اتمام حجت کرد که من مانند شما مردم کوفه، نامه ای برای حسین بن علی ننوشتم، پیکی اعزام نکردم، دعوتی از حضرت نکردم، اما امروز حضرت را همراهی و کمک می‏ کنم. چگونه است که شما از یک سو حضرت را دعوت می ‏کنید و از سوی دیگر در برابر ایشان می‏ ایستید و تصمیم به جنگ با حضرت گرفته اید؟ بله! بسیار اتفاق می‏ افتد که در جنگ‏ ها افرادی از یک سپاه به سپاه دیگر ملحق می ‏شوند یا فرار می ‏کنند؛ این موضوع عجیبی نیست، ولی عجیب آن است که افرادی به سپاه امام حسین (ع) ملحق شوند در حالی که هیچ افق روشنی برای این سپاه کوچک در جهت دسترسی به پیروزی و موفقیت ظاهری وجود ندارد. افرادی مثل حر بن یزید ریاحی در شرایطی به سپاه امام حسین ملحق شدند که مطمئن بودند آمدن به سوی امام حسین برای آنها هزینه ‏ی بسیار سنگینی دارد و باید آماده‏ ی قتل و کشته شدن باشند، اما در همین شرایط سخت و سنگین دست به یک انتخاب بزرگ زدند و همراهی امام حسین را بر ادامه ‏ی زندگی در دنیا ترجیح دادند.

بله! نهضت اباعبدالله الحسین (ع) صرفاً یک قیام سیاسی نیست، بلکه یک تحول درونی در بسیاری از انسان‏ ها ایجاد کرد و آنها که روزی در مقطعی از زندگی، غیرحسینی بودند، روز دیگر در مقطعی دیگر در عاشورا حسینی شدند. پیام این نهضت برای ما هم همین نکته است که اگر تاکنون نتوانسته ایم خود را در سپاه امام حسین قرار دهیم و آن گونه که حضرت می ‏خواهد او را همراهی کنیم، عاشورا فرصتی دوباره است برای این که برگردیم و این تحول درونی در ما اتفاق بیفتد و حقیقتاً در اصحاب حضرت قرار بگیریم. السلام علیکم و رحمت الله برکاته.

منبع: شفقنا


نظرات کاربران
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد